No tak, że się opuściłam w pisaniu to wiem, ale żeby nikt ani słowa nie napisał , mobilizującego słowa do odwiedzin na blogu?? Toż to skandal!;))
Sezon dobiegł już końca, już dawno bym rzekła nawet. Już lato 2009 w sprzedaży w niektórych biurach."Pędzą konie po betonie" jak to śpiewają Golcowie. I ja moi drodzy pędzę..tzn. żyję intensywnie, duże zmiany nastąpiły w życiu mym. Ale od początku. Z dniem 31 października pożegnałam się na dobre z greckim biurem. Zanim jednak odeszłam, poszłam na urlop, a co? każdemu się należy. Urlop przebiegał mi na..pracy. Wiem, wiem to już zakrawa na pracoholizm, ale czasami tak trzeba. Pierwszy weekend urlopowy spędziłam w górach i na gorących źródłach i na imprezce na której konkurs rock n rolla wygrałam. To dziwne bardzo bo moim zdaniem te nieartykułowane ruchy w moim wykonaniu  rock n'rolla w niczym nie przypominały. Ale kłóciła się z komisją nie będę :) Kolejny weekend spędziłam u Węgrów bratanków- jak to się mawia. Choć czasy współczesne nijak się mają do powiedzenie "Polak , Węgier dwa bratanki.." Na każdym kroku spotkać można było niechęć tegoż narodu do nas polaków.
Bez przygód się nie obyło. Mało powiedziane- odechciało mi się organizowania swoich imprez, odechciało mi się pilotowania, w ogóle po tej wycieczce mam wrażenie że zmarszczki mi się pogłębiły i siwe włosy pokazały. Pierwszego dnia wieczór spędziłam ( wraz z 15 innymi osobami ) na poszukiwaniu zaginionego turysty . Po 3 godzinach wszyscy skapitulowaliśmy i zgłosiłam zaginięcie na policji. Po 40 godzinach bez snu padłam w końcu nie wiedząc że ów turysta się znalazł. Drugiego dnia kolejni turyści zostali okradzeni. Sami sobie winni- w szczegóły wdawał się nie będę. Najatrakcyjnieszy jednak był dzień 3ci , kiedy na Wyspie Małgorzaty jeden z turystów dostał padaczki pierwszy raz w życiu. To pierwsza taka sytuacja w mojej 8 letniej kadencji pilotażu. Zdrowego rozsądku jednak nie straciłam, nie wiem dlaczego ale w tej sytuacji zaraz przypomniałam sobie wszelkie instrukcje przekazane nam na kursie pilota. Aż dziw bierze, że to jeszcze pamiętam i akurat wtedy sobie wszystko przypomniałam. Atak minął, poszkodowany udał się karetką na odpoczynek do szpitala a moja grupa zgodnie stwierdziła że nie możemy jeszcze opuszczać Budapesztu bo wzywaliśmy policję, pogotowie ale straży pożarnej nie było. Słowa te powiedzieli kiedy płynęliśmy statkiem po Dunaju. Na co ja odparłam, że jeszcze nic straconego - może statek się zapali i trzeba będzie straż wezwać..
Pożar na statku mam już za sobą więc wiem że taka ewentualność mogła się też zdarzyć.
I tak na prawdę mój urlop zaczął się po 2 tygodniach dopiero kiedy pojechałam w moje ukochane Bieszczady..
Urlop niestety dobiegł końca a ja stwierdziłam że wcale mi się do pracy iść nie chce ;/ Tym bardziej że to nowa praca, nowe otoczenie, nowe obowiązki.
No ale co jak mus to mus. Na szczęście to znajome biuro, znajomi ludzie jest nas w sumie 10 osób z czego 5 zodiakalnych lwów z czego 4 siedzą w jednym pokoju :)). Podczas pierwszego tygodnia pracy udało mi się 3 razy zebrać od szefa,ale jak się dowiedziałam to i tak mało. No i tak wróciłam do pracy bliżej domu. Natomiast siora moja boryka się z wieloma problemami, więc miałam duże wyrzuty sumienia odchodząc z biura. Ale tak było lepiej i jej i mnie. Obiecałam jej, że nie opiszę zachowania ostatniej grupy, która wakacje spędzała na Korfu, ale poprostu nie mogę..:)) Mam nadzieję że mi to wybaczys. Tak więc absurdalnych skarg ciąg dalszy.. cytuję :
"słońce zachodzi o godzinie 16ej, a za hotelem jest góra"
Drodzy moi , żeby nie było wątpliwości W Grecji przeważnie wszędzie są góry, tak się akurat składa że 80% kraju to góry..w tym wyspy ;] ,
a słońce w październiku nawet w Polsce zachodzi o 16ej.
To tyle
see U later aligator..;)

No tak , upragniony koniec sezonu już nastał. Bynajmniej dla mnie. Nie jadę na ostatni kurs do Grecji bo okazało się że wszystkie w rozjazdach byśmy były. I ja i Diana która wygrzewa się właśnie w Egipcie i siora na Korfu leci. Ktoś
w biurze zostać musiał. Padło na mnie. Jakoś specjalnie nie ubolewam nad tym faktem. Tyle, że w biurze nudno i czas ciagnie się jak makaron..;/
No i z nudów tak postanowiłam sobie podsumowac ten sezon..sporządzić statystyki wyjazdów, które wygladają tak :
14 wyjazdów do Grecji ( łącznie z majówką )
28 nie przespanych nocy
580 przewiezionych klientów
17 różnych kierowców..( bez komentarza )
44200 przejechanych kilometrów.
Imponujący wynik. Ciekawam ile km przejechałam autokarami w ciągu tych 8 lat pracy w turystyce? Takich statystyk niestety nie prowadziłam więc trudno bedzie policzyć.
Najbardziej będe tęsknić za autokarami - nowiuśkimi tourismami, które pomimo tego że czasami kapryśne były i tak były najlepsze z całej firmy przewozowej która świadczyła dla nas usługi. Czas przesiąść się do staruszków, emerytów Bov, Neoplanów i Setr. Ale nie ma co się rozczulać. Trzeba iśc do przodu nie ogladając się za siebie.
Ostatni wyjazd do Grecji pokazał, że jednak nie jest ona krajem w którym słońce świeci 365 dni w roku. Lało całą drogę , wiało tyle, że ciepło było. Grupa całkiem przyjemna. Natomiast na powrocie zdarzyła się czarna owca - jak to zawsze w najtańszych turnusach.  Teraz nastał czas urlopu. Wielkimi krokami zbliża się jesień..długie wieczory..wszyscy dookoła cierpią na depresję a ja
w tym roku wrecz przeciwnie. Z utęsknieniem czekam na nadejście zimy. Dziś doszły mnie słuchy że w Bieszczadach na Połoninie Wetlińskiej spadły pierwsze 4 cm białego puchu.. huuurrrraaaa . Może na mój urlop w Bieszczadach narty zabiorę??
No ale odbiegłam od tematu troszeczkę. Skończył się sezon. Skończyły się moje wyjazdy do Kokkino - na dobre. Więcej tam już nie wróce na 1000%.
Bloga postanowiłam prowadzić nadal. Może ktoś czasem gdzieś przeczyta o moich podróżach , wyprawach ..dziwnych skargach klientów..;)

Tym razem o czerwonej wodzie troszeczkę.. Dawno tu nie zgalądałam..dawno nic nie napisałam bo weny nie miałam. A to poważny proble a co! Z Kokkino wróciłam wczoraj. Zaczęły się ciężkie wyjazdy.. Najtańsza oferta a co za tym idzie najtrudniejszy klient.. Z całym szacunkiem do tych, którzy teraz poczuli się dotknięci, ale niestety tak jest. Doświadczenie i obserwacje z wieloletniej pracy w turystyce pozwalają mi z czystym sumieniem tak właśnie nazwać tych którzy wyjeżdżają na najtańsze wakacje. No ale zacznijmy od początku. Na poprzednim turnusie zdarzyło się kilka osób, które skutecznie zatruwały życie nie tylko mnie, ale kierowcom i wszystkim dookoła oskarżając nas o takie rzeczy, że aż śmieszne to się wydaje. Tak więc na łamach tego bloga oświadczam publicznie co następuje :
1. Nigdy nie działałam i nie działam na szkodę klienta
2. Nigdy żadnemu klientowi nie ubliżyłam - tak jak robią to Ci którzy ostatnimi kursami wracali ze mną z Czerwonej Dziury
3. Nie jestem właścicielem biura - przypominam- tylko podobna jestem do właścicielki :)
4. Nie mam "układów" na stacjach benzynowych na Serbii - zatrzymuję się autokarem na tych cywilizowanych, tak by każdy miał komfort siusiana i mycia rąk. Zawsze możemy zmienić stacje na te, na których toaleta jest na tzw narciarza a z kranu leci prawdziwa czerwona woda ;]
5. Pod sklepami wolnocłowymi zatrzymuję się tylko na prośbę klientów.
6. Nie zakręcam nikomu wody w Kokkino. Nawet mnie tam nie ma!
Narazie tyle..
A co w czerwonej wodzie piszczy ? No jesień już pełną parą..choć temperatura wcale na to nie wskazuje.. Spokojnie można jeszcze powygrzewać się na plaży, obserwować morski świat i poszaleć z Kostasem na statku. Tylko ludzi jakby mniej, mnie greków, mniej miejscowych tylko polski język wszędzie słychać. Kończą się powoli wczasy a zaczynają wycieczki objazdowe. Nie przeszkadza to co niektórym turystkom wracać do Kokkino po raz drugi..i trzeci.. Nawet Pan Małpa znalazł swoją amatorkę w tym roku. Czyżby kolejne małżeństwo polsko-greckie? Oj nieeeeeeeeeeeeeeeeeeeee
Pan Skarpetka nadal okupuje czerwoną wieś ostatnio widziałam go
w adidasach..od miejscowych wiem, że oprócz skarpetek zaczął również prezentować swoje slipki...hmmm robi się ciekawie..
Mój drogi kolega po fachu sprzed roku - Adonis pilot został bez dachu nad głową - i to dosłownie bo w budynku w którym mieszkał zerwano dach by położyć nowy. Z tej racji Adonis się przeprowadził do fast foodu :) Tam też mieszka Ania pilotka która miejsce zamieszkania zmieniła w tym sezonie już po raz piąty. Pojawiła się nowa osoba w naszym biurze w Kokkino. To bardzo sympatyczna blondynka Ewa, która nie daje się nic a nic swojemu szefowi Adonisowi . I dobrze blondynki górą ! heheh.
Ah zapomniałabym o bardzo interesującej skardze? uwadze? nie wiem jak to nazwać, którą usłyszałam od klientki ostatnio. W drodze do Grecji podeszła Pani i powiedziała, że musi zmienić miejsce siedzenia w autokarze bo na to na którym siedzi ma..uczulenie.. Hmm pomyślałam a to ciekawe i zapytałam czym ono się objawia..Pani odparła ..pokrzywką na rękach proszę Panią...pokrzywką..
Może jest wśród czytelników jakiś lekarz tudzież znawca pokrzywek lub ktoś miał już podobny przypadek uczuleniowy? Bardzo proszę o komentarz:))
tyle na dziś
do czerwonej wody wracam w niedziele po raz przed ostatni

Taki dziś tytuł będzie..nijak związany z Czerwoną Wodą. Ale z racji żalu, który mnie przepełnia postanowiłam o nim i tutaj napisać. 2 dni temu zmarła osoba która nie była obecna w moim życiu na co dzień, która nie była nikim z mojej rodziny ani nawet nie była przyjaciółką. Ale jej ciepło, radość życia, bez interesowana pomoc, którą niosła każdemu były czymś, co w dzisiejszych czasach jest nam obce. Pani Renia o której piszę była samotną kobietą, której największą radością i celem w życiu było sprawianie radości innym. Pomimo tego że nie rzadko sama nie miała co jeść, dzieliła się wszystkim tym co miała z wszystkimi tymi którzy tego potrzebowali. Nigdy nie narzekała na swój los. Nie miała pieniędzy na przyjemności ba! nawet na prozaiczne codzienne wydatki. Nie miała telewizora- nigdy jej to nie przeszkadzało,cieszyła się z tego co ma, z tego że słońce świeci, że może przeczytać książkę o której zawsze marzyła, że ma kochającego brata, mamę która jej potrzebuje i przyjaciół na których może liczyć -i tych którym swoją wiarą, uśmiechem i radością życia może sama pomóc. 15 lat nie korzystała z pomocy lekarza - nie brała żadnych lekarstw, wierzyła w Boga codziennie z nim rozmawiała i co ? 4 miesiące temu okazało się że Renia ma raka..złośliwego cholernego raka...Dziś nie żyje..miała 58 lat.
Wczoraj upiekłam ciasto. Dziś pierwszą myślą kiedy po nie sięgnęłam było by zanieść kawałek Reni - przecież tak lubi słodycze.. W niedziele zaczyna się jej ulubiony program w TV- oglądała tylko ten i zawsze u nas w domu..
Nic już nie będzie takie samo..
Najważniejsze, że już nie cierpi..że jest u Pana jak mówiła o Bogu, że spotkała się z mamą, która zmarła 6 tygodni wcześniej..że może zarażać swoją radością, optymizmem tam na górze...

"Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
zostaną po nich buty i telefon głuchy
tylko to co nieważne jak krowa się wlecze
najważniejsze tak prędkie że nagle się staje
potem cisza normalna więc całkiem nieznośna
jak czystość urodzona najprościej z rozpaczy
kiedy myślimy o kimś zostając bez niego.

Nie bądź pewny że czas masz bo pewność niepewna
zabiera nam wrażliwość tak jak każde szczęście
przychodzi jednocześnie jak patos i humor
jak dwie namiętności wciąż słabsze od jednej
tak szybko stąd odchodzą jak drozd milkną w lipcu
jak dźwięk trochę niezgrabny lub jak suchy ukłon
żeby widzieć naprawdę zamykają oczy
chociaż większym ryzykiem rodzić się niż umrzeć
kochamy wciąż za mało i stale za późno

Nie pisz o tym zbyt często lecz pisz raz na zawsze

a będziesz tak jak delfin łagodny i mocny

Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą

i ci co nie odchodzą nie zawsze powrócą
i nigdy nie wiadomo mówiąc o miłości
czy pierwsza jest ostatnia czy ostatnia pierwsza"

Tak moi drodzy do końca sezonu pozostały mi 3 wyjazdy ..noo 4 bo ostatni pustym autokarem po grupę. Już nie mogę się doczekać kiedy ten cały teatrzyk się skończy. Nie mogę się doczekać kiedy na dobre rozstanę się z naszą firmą przewozową..i choć autokarów będzie mi szkoda bo dbałam o nie i sprzątałam częściej niż mój własny pokój, polerowałam i zamiatałam i odświeżacze kupowałam, ale za sprawą kierowców ów firmy mam już serdecznie dość jeżdżenia. Nie męczą mnie wyjazdy co 10 dni oj nie. I wiem że dla co niektórych jestem idolką ( Asiu , Irku pozdrawiam ;)) ) ale w końcu jeśli się kocha to co się robi to chyba nie ma znaczenia jak bardzo jest męczące. Czasami tylko, jak się ostatnio przekonałam współpracownicy potrafią człowiekowi obrzydzić pracę i zmęczyć tak psychicznie, że ma się dość wszystkiego. Tak było ostatnim razem. Do tego stopnia źle, że odmówiłam dalszych wyjazdów jeśli PAN kierowca i PANI kierowca się nie zmienią. Tak więc siora moja przyszywana jako głowa i szyja naszego biura narobiła dziś fasarijii stając
w mojej obronie. I chwała jej za to. Bo na samą myśl, że mam zadzwonić do naszej firmy przewozowej , czy wysłać fax cała się trzęsę a co dopiero na myśl o kolejnym wahadle w tym samym składzie co ostatnio.
No ale koniec narzekania i biadolenia.
Co w czerwonej dziurze słychać? Ano chłodem powiało..liście z drzew lecą..grecy wyjeżdżają bo to 15 sierpnia minął więc czas walonki wkładać, kurtki bufiaste , swetry bo dla nich lato już dobiegło końca. To nic, że nad morzem nadal ponad 35 stopni i morze ma temperaturę 25 stopni. Jak 15 w kalendarzu minął to już jesień i basta! A może i dobrze , że co niektórzy juz tą jesień wywołują bo po jesieni zima będzie i śnieg..i długie wieczory..i telefon zamilknie ( nie żebym się skarżyła, ale czasami można miec dość ).
Juz sie nie mogę doczekać kiedy zakupię nowy sprzęt narciarski, spakuję walizkę i bzium w Alpy. No ale odbiegam nieco od tematu. W czerwonej wodzie dużo się dzieje, ale jakoś brak osób chętnych, które cokolwiek by opowiedziały tak żebym mogła się z Wami podzielić niusami..
Jedyna śmieszna sytaucja która mnie osobiście się przydarzyła to pytanie jednego z tursytów - stojącego pod biurem w Kokkino pragnę nadmienić- "Przepraszam bardzo a gdzie jest morze???" Zgłupiałam bo morze jak na dłoni widoczne było.. dla żartu pokazałam drogę do cerkwi czyli dokładnie
w odwrotną stronę.
Co więcej ? Rezydent pewnego biura dał popis pobijają w 100% Janka Wiśniewskiego sprzed roku. W stanie śpiączki alkoholowej został zabrany prywatnym transporetm do Polski. Co się dzieje , co się dzieje. Czyżby czerwona dziura a raczej brak w niej atrakcji spowodował, że wszyscy tam nadużywają alkoholu??
Eh...jutro kolejny wyjazd..nie myślałam, że to powiem, ale nie chce mi się jechać.. nie chce mi się przebywać 3 dni w autokarze z kierowcami...czyżbym miała alergię na tą grupę zawodową? Chyba tak...


ps.: Co by nie być gołosłowną zdjęcia z pożaru w Kokkino zamieszczam..:)






Tyle na dziś

Tha leme ali fora ;)

Cóż usłyszałam podczas ostatniej wizyty w czerwonej wodzie?? a co zobaczyłam?? Mało brakowało a centrum sterowania światem spłoneło by doszczętnie! Świadkiem całego wydarzenia była siostra moja przyszyszywana... Komuś jak co roku zachciało się podpalić lasy i tym razem padło na te w poblizu czerownej wody.. Jaka panika nastąpiła wśród ludności tej rdzennej i tej przyjezdnej. Nie wiem w sumie u której większa.. Rozprzestrzniający się ogień spowodował zbiorowe pakowanie się i ucieczkę na plażę. Ponieważ była godzina 15tą plaża oblegana była również przez opalających się. Krajobraz wyglądał conajmniej ciekawie i dzielił się na tych czekajacych na rozwój wypadków z bagażami i na tych opalających się - mających wszystko gdzieś..
Na szczęście doborowa eskadra pod dowództwem Nikosa - strażaka z Karitsy ugasiła pożar w jednej chwili.. Wspomnienia jednak pozostały przednie.. teraz turyści nasi wymieniają poglądy co lepiej przeżyć pożar w Kokkino czy trzęsienie ziemi na Rodos.. hmmm trudno powiedzieć.. Oprócz takich atrakcji r innych nie było.. Podczas drogi do Kokkino usiłowałam się spotkać z kierowcami z majówki którzy gonili mnie..gonili ..ale nie dogonili :((( no trudno nadrobimy zaległości w październiku wszak urlop mój planuje w Bieszczadach właśnie rodzinnych stronach ulubionych mych kierowców :)).. I jeszcze jedno, dziś stałam się szczęśliwą posiadaczką...mapy Bielska Białej..mojego ukochanego miasta.. teraz czas poszukać osiedla, na którym będzie mi się dobrze mieszkało.. od czegoś trzeba zacząć ...
Tha leme ali fora ;)

Ani się obejrzałam a minął jeden cały dzień pobytu w Polsce i znowu trzeba było wsiąść w autobus i ruszyć w znaną mi trasę do czerwonej wody.. Podcza s ostatniego kursu jeden z tursytów stanął na przeciw mnie i z poważnym wyrazem twarzy rzekł: Ty chyba zboczona jesteś.. no cóż zdębiałam bom nie wiedziała o co ów obywatelowi chodzi. Jak się później okazało o ilość czasu jaki spędzam w autokarze.. Nikt nie podziela mojej pasji..nie wiedzieć dlaczego..To zawód jak każdy inny. Nie wyobrażam sobie pracować w zawodzie który mnie nie pasjonuje..No ale cóż może tylko ja taka jestem..??
Wracając do tematu. Kolejny kurs odbył się pod hasłem : "Dzieci" 50 rozwrzeszczanych dzieciaków + 100 żegnających ich rodziców..ten obraz spędzał mi sen z powiek od momentu powrotu z ostatniego wahadła. Dodatkowo wydarzenia ostatnich tygodni sprawiły, że adrenalina w mojej krwi przekroczyła grubo normę i sięgnęła zenitu na odprawie autokaru przez policję.. w szczegóły wdawała się nie będę..
Po półtora godzinnym opóźnieniu udaliśmy się w końcu na miejsce zbiórki gdzie te 150 osób w sumie na nas miało czekać. Po odparciu ataku pytań rodziców udało mi się opanować sytaucję i stwierdzić, że wszystkie dzieci jakie miały sie znaleźć w autokarze już w nim siedzą. Te z chorobą lokomocyjną i te z kontuzjami i te, które chcą być z dala od rodzeństwa również.. ( to tylko niektóre z sugestii rodziców ). Ruszyliśmy.. Droga dłużyła się niemiłosiernie, ale w końcu udało nam się dotrzeć do Czerwonej Wody. Na miejscu miała czekać na dzieci Pani kierownik kolonii..miała bo namierzyć ja udało mi się dopiero po 15 minutach od przyjazdu..eh..tylko spokojnie pomyślałam i pobiegłam zobaczyć co u siory słychać , która akurat tego dnia musiała zasięgnąć porady kokkinowego lekarza..
Po mniej więcej 2 godzinach udałam się w końcu na zasłużony wypoczynek. Wcześniej próbowałam nakarmić kierowców moim w pocie czoła upitraszonym bograczem..ale jakoś srednio wykazywali nim zainteresowanie..Mam to gdzieś pomyślałam sobie..i poszłam spać..Niestety upał za oknem i wrzeszczące dzieciaki czekające na wyjazd z czerwonej wody szybko spowodowały, że plany zmieniłam i poszłam zobaczyć co w biurze słychać..
Z czerwonej wody wyjechalismy dość późno z racji naszego naszpikowanego elektroniką autokaru..i dodatkowo musieliśmy zrobić sobie wycieczkę do Larisy do serwisu. Taka mała atrkacja dla dzieci.."podpisanie listy" w serwisie
i powrót do kraju..;)
Ze zmęczenia w końcu odleciałam i stwierdziłam, że muszę zmrużyć oko choć na godzinkę...Godzinka przedłużyła się do 3 a moi kochani kierowcy się lekko pogubili w drodze..obudziłam się kiedy nasz autokar stał w centrum dyskoteki na świeżym powietrzu.... No cóż i takie atrakcje się zdarzają.. :) Mój błąd bo na pytanie kierowcy po postoju gdzie ma jechać powiedziałam prosto , cały czas prosto..zapomniałam wspomnieć o jednym znaku w lewo na którym pisało : Bułgaria..i się chłopina zajechał troszkę. Wściekła jak osa wyprowadziłam nasze toursimo na właściwą drogę i poszłam spać dalej..
Do Polski wróciliśmy też bardzo późno..nasz kraj nawiedziły burze , nawałnice...hektolitry deszczu i wichury..w efekcie w domu byłam o 5ej rano..
20 godzin później kolejny wyjazd...
Wreszcie się coś dzieje a nie biurowa monotonia...:)

Tak moi drodzy chcieli mnie uraczyć Panowie grecy na granicy. Ale sie nie dałam. Kwestia sporna dotyczyła paszportu małej dziewczynki, która jak się okazało jest obywatelką Kanady. No i kazdy policjant wbił jej pieczątkę do paszportu - co jest wymagane. Tylko grek przy wjezdzaniu do Grecji zapomniał.. No i rozpętała sie awantura na granicy. Na szczęście pokrzyczeli , pogrozili i puścili..:)
Kurs do Grecji conajmniej dziwny i po raz kolejny przebiegający w dużych nerwach. Kiedy udałam się na parking z którego zawsze były wyjazdy autokarów okazało się, że nie ma tam ani jednego autobusu, busa tudzież przyrządu do jeżdżenia grupą 50 osób. Parking zmieniono - nas nie poinformowano. Więc nie omieszkałam w nocy obudzić szefa firmy transportowej by na nowy parking wskazał mi drogę... a co ! ja nie spię to on tez nie musi :P
Potem dowiedziałam się że kierowców na trasie będę miała 4 z racji szybkiego powrotu z Grecji do Polski. Wszystko byłoby ok gdyby nie fakt że dostałam całkiem nową załogę a co za tym idzie trzeba było się przyzwyczaić i obyć z nawykami Panów kierowców. No i się zaczeło..Juz dawno nie miałam takich kłótni i awantur w autobusie. Po powrocie nie omieszkałam zadzwonić do firmy transportowej i poinformowac o moich uwagach. I co ? w Nagrode za skarge na kierowców dostałam na kolejny wyjazd tych samych...
Tylko siąść i płakać :((
No ale jakoś musze przeżyć..
A co w Kokkino? Byłam w nim tym razem 1,5 godziny nawet nie zdążyłam się przyjrzeć co się dzieje kto z kim przebywa, gdzie bywa, co je a co pije, a już musiałam wsiąść do autokaru w drogę powrotną.. jedyną nowością jaka zaistniała w czerwonej wodzie jest obecnośc siory , która z nikąd się pojawiła i porządek wszędzie we wsi zaprowadziła, a co! delegatki zakończyły swoją pracę w Grecji by ustąpić miejsca nowej rezydentce. Męska część kadry chodzi jak w zegarku, biuro lśni a turysci zadowoleni..to się nazywa serwis...:)))
Uciekam już kochani szykowac się na jutrzejszy wyjazd z dzieciakami.
Długo mnie tu nie bedzie bo zaraz potem znowu jade do Czerwonej Wody. Po powrocie na pewno zdam relacje co nowego ;))
Buziole

Czyli powrót z wahadła o normalnej porze ...znaczy ..prawie rano..
Nie wiem czy ja jakas taka pechowa jestem czy co, że każdy kurs jest z przygodami...??
Takie i tym razem nas nie omineły. Autobusem naszym oprócz grupy do Kokkino podróżowali również turyści na lotnisko, którzy wybrali wczasy na Kalymnos. Na początku pojawiły się sprzeciwy po co jedziemy na lotnisko tak wcześnie skoro samolot odlatuje dopiero o 14ej..no i mało brakowało a na samolot byśmy nie zdązyli. Korki, wypadki i inne dziwne historie spowodowały mega opóźnienie..Już wtedy wiedziałam, że zapowiada się ciekawy kurs.. Kolejną atrakcją było zabranie z Węgier kierowcy. Wszystko by było ok, ale on sam nie wiedział w którym hotelu dokładnie się znajduje i jak do Niego trafić.. No ale w końcu się udało.. Następnie bliskie spotkanie z Panami policjantami Serbami skończyło się uszczupleniem gotówki w portfelu. Następnie mega kolejki tureckich osobówek na granicach spowodowały że do Nei Pori ( miejsca przeznaczenia 6 turystów z zaprzyjaznionego biura ) dotarłam w południe. A co za tym idzie do Kokkino na godzinę 13tą. To spowodowało ogólne niezadowolenie wyjezdżającej grupy ( tej samej o której wspominałam w poprzednim wpisie ). No ale jakbym miała się przejmować każdym ludziem w Kokkino to bym osiwiała..
Ruszyliśmy w drogę powrotną..za chwilę okazało się, że przestał działać mikrofon..na szczęście mamy w autobusie dwa. Kierowcy oczywiscie musieli wyrazić na ten temat swoje zdanie, że podobno za dużo gadam i sie spalił. Tratatata akurat..;>
Jeszcze dobrze nie wjechaliśmy na teren Bułgarii a już kolejne spotkanie z Policją i z inspekcją drogową, ba! a co! odrazu hurtem jedno i drugie. Po godzinnych pertraktacjach i wymianach zdań na temat tego kto ma rację pojechaliśmy dalej... ale to nie koniec niespodzianek.. Na granicy węgierskiej tej samej od przygód sprzed kilku wyjazdów okazało się, że z naszego silnika wydobywa się chmura dymu..zaraz potem okazało się, że podróż będziemy kontynuować bez klimatyzacji. Na szczęście nawiewy w naszym nowym autokarze są całkiem..całkiem więc specjalnie nie odczuliśmy że tej klimatyzacji brakuje.. I tak dotarlismy na Słowację gdzie poznałam kolejnego kierowcę naszej firmy przewozowej..Z kursu wróciliśmy tradycyjnie czyli po godzinie 2ej w nocy..
A co w Kokkino? Pierwszy chyba raz w tym sezonie żal mi było wyjeżdżać z czerwonej dziury. A to za sprawą doborowego towarzystwa, które nieplanowanie zebrało się w ulubionym fast foodzie Fanis. Przyjechała Ania rodzona sister mojej siory i właścicielka sklepu z pamiątkami sprzed roku - przypominam. Przyjechała też Margerita z którą pracowałyśmy razem 2 lata temu. Była i Gosia rezydentka Tęczowego biura i jeszcze inni rezydenci i w ogóle było fajnie spotkać się o godzinie "W" u Fanisa i  znowu wypić Prasino i powspominać np rezydenta zielonego biura...heheh
Usłyszałam że promienieje radością, że mam błysk w oku, którego dawno już nie miałam. To dziwne ..bo w domu słyszę znowu że się zmieniłam...że przygnębiona jestem i jakaś taka inna..no cóż..może ktoś jeszcze sporządzi portret psychologiczny mojej osoby..? ;)
Jutro na trasę wyrusza nasza kolonia...a co za tym idzie- wahadło..i beze mnie .. chyba na prawdę muszę zrobić sobie prawo jazdy na autokary. Wtedy otworze biuro a za siedzibę podam numer rejestracyjny autobusu hihi
GG w komórce już mam więc kontakt ze światem w autoakrze jest. Jeszcze trzeba wymyśleć co by tu zrobić żeby tani internet mieć ;)).
Kolejne odwiedziny w Kokkino w najbliższy poniedziałek.. Wsiadam znowu do ukochanego autokaru i wysiądę z niego około 27 lipca
do usłyszonka..:)

To pierwsze słowa wypowiedziane przez nas - załoge Tourismo po powrocie do kraju.:) To znaczy, że pierwszy raz od początku sezonu udało nam się przejechać całą trasę bez przygód , niespodzianek..kontroli granicznych czy wizyt w serwisie Mercedesa.
W podróż do czerwonej wody wybrała się również siostra moja przyszywana ( przypominam dla nie wtajemniczonych ) więc załogę naszą stanowiło tym razem 5 osób. Podróż do Kokkino mijała w trochę sztywnej atmosferze- nie wiedzieć czemu. Może dlatego że grupa trudna - mieszana - kopalniano-indywidualna o różnym wyobrażeniu podróżowania. Z racji doświadczeń z poprzednimi grupami zamknęliśmy toaletę na czas podróży otwierając ją tylko w nagłych przypadkach. Nie spodobało się to kopalni, która od wejścia już znieczulała się %. Nie wiem, nie rozumiem i wstyd mi, że cechą narodową Polaków jest picie w każdej możliwej sytuacji. Urlop - pijaństwo , podróż autokarem - pijaństwo. Wesela- pijaństwo , komunie - pijaństwo, stypy - pijaństwo.. A co by było gdyby tak zaprzestać produkcji alkoholu na dobre? 80% społeczeństwa wyladowała by na odwyku albo w szpitalu psychiatrycznym..
No dobra nie będę się rozwodziła nad ulubioną rozrywką Polaków.